نحوه کارکرد سیلندرهای کپسول آتش‌نشانی:

نحوه کارکرد سیلندرهای کپسول آتش‌نشانی:

نحوه کارکرد سیلندرهای کپسول آتش‌نشانی:

نحوه کارکرد سیلندرهای کپسول آتش‌نشانی:

سیلندرهای کپسول آتش‌نشانی به دو طریق عمل می‌کنند اولی به صورت مستقیم و دومی به صورت وارونه، البته روش وارونه یا واژگون در ارتباط با خاموش‌کننده‌های قدیمی تر سودا اسید یا فوم شیمیایی است.

الف ـروش واژگون خاموش کننده:

برای اینکه بتوان به راحتی ماده اطفائیه را خارج کرد، باید آن را به شکل وارونه (سر و ته) گرفت در غیر اینصورت ماده اطفائیه عمل نخواهد کرد و تنها عامل فشار از آن تخلیه می‌‌شود. جهت تشخیص این نوع کپسول آتش‌نشانی یک دستگیره تا شونده در ته سیلندر وجود دارد.

ب ـ روش مستقیم خاموش کننده:

در این گونه از کپسول آتش‌نشانی نیازی به واژگون کردن خاموش‌کننده نیست و باید از دستگاه به صورت مستقیم استفاده کرد. توجه نمایید در صورتی که خاموش‌کننده‌ای را که کاربرد آن مستقیم است سر وته کنیم عامل فشار آن از نازل NOZZLE بیرون می‌آید و در مقابل چنانچه کپسول آتش‌نشانی نوع واژگون را مستقیم نگه داریم همین کار انجام می‌شود.

نیروی پرتاب

برای اینکه بتوان در هنگام پاشیدن مواد خاموش کننده‌ی کپسول آتش‌نشانی بر روی آتش عملکرد درستی داشت، باید فواصل مناسب را تا آتش به خوبی رعایت کرد. در هر حال خاموش‌کننده باید توان و قدرت پرتاب داشته باشد، که حداقل فاصله ۲ متر و حداکثر آن ۷ متر می‌باشد.

درصد تخلیه دستگاه: میزان درصد تخلیه مواد کپسول‌های آتش‌نشانی اطفاء حریق در شرایط عادی و شارژ کامل دستگاه است.

زمان تخلیه دستگاه: این مدت زمان در کپسول‌های آتش‌نشانی با توجه به مواد اطفاء حریق و وزن یا حجم آن‌ها متفاوت خواهد بود.

تست فشار در کپسول آتش‌نشانی

معمولاً قبل از کار با کپسول آتش‌نشانی برای اطمینان از وجود فشار کافی در درون خاموش‌کننده های اطفاء حریق، تست‌هایی را صورت میدهند:

 الف) روش وزن کردن: ابتدا کارتریج را از خاموش‌کننده جدا کرده و وزن می‌کنیم در صورتی که بیش از ۱۰٪ از وزن گاز درون آن کاسته شده باشد باید دو مرتبه شارژ شود.

 ب) روش فشارسنج: عموماً خاموش‌کننده‌هایی که به وسیله هوای فشرده عمل می‌کنند، توسط فشارسنجی که درون سیلندر قرار داده شده فشار موجود را نمایش میدهد.

 ج) روش تست محلول‌ها: همواره خاموش‌کننده‌هایی که فشار آن‌ها به کمک تولید گاز در اثر واکنش شیمیایی دو ماده فراهم می‌گردد، به این شکل اندازه‌گیری گاز تولیدی انجام می‌‌شود که در این زمان مقداری از مواد شیمیایی موجود در سیلندر را با همدیگر ترکیب کرده و میزان گاز تولید شده را حساب می‌کنند.

محافظت از آسیب دیدگی بدنه سیلندر کپسول آتش‌نشانی اطفاء حریق: ضعیف شدن ضخامت بدنه کارتریج در اثر زنگ زدن و آسیب دیدن فلز از داخل یا خارج باعث می‌شود خطراتی را برای خاموش‌کننده ها به وجود آورد. به همین دلیل برای جلوگیری از زنگ زدگی عموماً به روش پایین بدنه کارتریج راحفاظت می‌کنند. الف) بکارگیری از فلز ضد زنگ ب) سطح داخل و خارج را با یک ماده ضد زنگ می پوشانند ج) از درون بدنه یا روی کارتریج روکش پلاستیک می‌کشیدن.

تست بدنه: در کل هنگام ساخت و تولید، بدنه کپسول آتش‌نشانی را تست می‌کنند تا از مقاومت آن‌ها در مقابل فشار مطمئن شوند.

 الف) روش آزمایش مکانیکی نشت کردن

  ب) آزمایش در ارتباط با حداقل ضخامت بدنه

   ج) تست از هم پاشیدگی

   د) تست فشار عملکرد (فشار عملکردی بالاترین میزان فشاری است که بدنه خاموش‌کننده در شرایط عادی کار تحمل می‌کند و میزان آن تقریباً نصف فشاری که بدنه با آن امتحان می‌شود).

آزمایش‌های معمول کپسول آتش‌نشانی:

تمامی کپسول آتش‌نشانی باید توسط مصرف‌کننده یا کارخانه سازنده تست شود.

الف)کنترل ماهیانه: این کنترل و بررسی با توجه به شرایط آب و هوای هر منطقه از یک ماه الی سه ماه یک مرتبه صورت می‌گیرد که در این حالت خاموش‌کننده باید از نظر ظاهری و نیز سالم بودن پلمپ، قرارگیری در مکان مناسب، کاهش نیافتن فشار، سالم بودن نازل و آسیب نخوردن کنترل شود.

ب) کنترل سالیانه: برای اینکه از عملکرد مواد اطفائیه درون کپسول آتش‌نشانی بر روی حریق مطمئن شوید بایدبعضی از آن‌ها در حریقهای آزمایشی و آموزشی مصرف کرده و بعد خاموش‌کننده را شارژ و برای استفاده آماده کرد.

ج) تست بدنه در برابر فشار: با عنایت به استاندارد یا توصیه کارخانه سازنده کپسول آتش‌نشانی هر ۲ سال یکبار بدنه کپسول آتش‌نشانی در مقابل فشار از نظر مقدار مقاومت آزمایش هیدرواستاتیک می‌شود.